Kategoria: poezja

• poezja

  Jakieś praskie podwórze

  

  [Tekst ukazał się na łamach Mojej Przestrzeni Kultury nr. 3, 2019. ISSN 2543-9952] Jakieś praskie podwórze, do którego nigdy nie wrócę, aż promienieje tym przybladłym, właśnie dlatego prawdziwym, blaskiem opuszczenia, schyłku, życia, które odnajdywać się musi wśród form uważanych w innych dzielnicach za anachroniczne, przezwyciężone, ba, nawet patologiczne.

  14/05/2019
• poezja proza

  Charlie

  

  Charlie był mi niezbędny, bardzo długo go szukałem. Przez dość długi czas, kilka miesięcy, znakomicie spełniał swoje zadanie. Choć teraz rozczarowuje, czasy jego świetności skończyły się, znów stał się tym, czym był tak naprawdę od zawsze – atrapą.

  11/05/2019
• filozofia krytyka poezja

  O poezji Charlesa Bukowskiego

  

  Pisząc o poezji Charlesa Bukowskiego trzymam się silnego założenia o jej wybitności. Wiersze Bukowskiego w tym eseju staram się ująć jako wypowiedzi spójne z jego światopoglądem do tego stopnia, iż Bukowski w swojej poezji zawsze może powiedzieć: „Ja nie udaję, kotku”.

  09/04/2019
• poezja

  Laboratorium form skończonych

  

  Wygląda na to, że nic nie udało się ustalić oprócz suchej faktografii, która zapładnia, i owszem, ale zaraz obraca się w historię z wielkim, wilczym przełykiem w którym znikamy niepomni. Ramy. Ramy. Ramy okna zawierają widok. Społecznie dysponujemy ustalonymi znaczeniami – znaczenia te destabilizują się przy odrobinie wysiłku, kiedy na…

  01/04/2019
• poezja

  Wydostając się ze stacji metra

  

  Wiersz został opublikowany we wrocławskim magazynie literacko-społecznym Odra, w marcu 2017 roku. Wiersz został napisany w listopadzie 2016 roku na smartfonie, na Rondzie Daszyńskiego w Warszawie.

  28/11/2018